ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 68 / 5

๑๖. ถูปจีวระ ๑๓. สมณจีวระ ๑๘. อาภิเสกิกะ ๑๙. อิทธิมยะ ๒๐. ปันถกะ ๑๕. ธชาหฎะ ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - (ผ้าที่เขายกเป็นธงแล้วทิ้งไว้) - หน้าที่ 130 (ผ้าที่เขาห่มจอมปลวกทำพลีกรรม แล้วทิ้งไว

บทความนี้วิเคราะห์การใช้ผ้าบังสุกุลในพระพุทธศาสนา โดยแสดงให้เห็นถึงประเภทผ้าที่มีอยู่ เช่น ผ้าที่ถูกทอดทิ้งในป่าช้า ผ้าที่วางไว้ในตลาดหรือทิ้งตามสถานที่ต่างๆ ถูกนำมาทำเป็นจีวรใหม่ โดยพระโยคีผู้ฝึกฝนตน

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 131 คน (ผ้านั้น) เพื่อ (ปะจีวร) ที่ชำรุดเท่านั้น คนทั้งหลายที่พวกหมอผี ให้อาบน้ำดำเกล้าแล้ว (ผลัด) ทิ้งผ้าอันใดไป ด้วยสำคัญว่า ผ้า (ที่ผลัด) นั้น เป็นกาล

ในบทความนี้ มีการพูดถึงผ้าหลายประเภทที่เกี่ยวข้องกับพิธีกรรมทางศาสนา โดยเฉพาะการใช้งานและความหมายของผ้าที่ถูกทิ้งในสถานการณ์ต่าง ๆ ต่างๆ เช่น ผ้าที่ใช้ในพิธีการอาบน้ำและผ้าที่ทิ้งไว้ที่ป่าช้าหรือที่รา

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 132 ปันถกะ ก็ผ้าใดตกลงเพราะความหลงลืมสติแห่งเจ้าของ ผ้านั้นภิกษุ ควรรักษาไว้ชั่วหน่อยหนึ่งแล้วจึงถือเอา ผ้าที่ลมพัดไปตกในที่ไกล ชื่อว่า วาตาหฏะ ก็ภิกษุ เ

บทนี้กล่าวถึงการจัดการผ้าในศาสนาพุทธ รวมถึงประเภทของผ้าที่ภิกษุสามารถถือได้ โดยเริ่มจากผ้าที่ตกจากความลืมของเจ้าของไปจนถึงการถวายของทายก แสดงให้เห็นถึงความบริสุทธิ์ในแต่ละประเภทของผ้าตามหลักทางศาสนา ข

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - - หน้าที่ 133 (ถวาย) ในมือ (ของปังสุกุลิกภิกษุ) เหมือนกัน ผ้านั้นชื่อว่า จีวร (บังสุกุล) อย่างไม่อุกฤษฎ์, ปังสุกุลิกภิกษุรู้ความต่างแห่งผ้า บังสุกุลนี้อย่างนี้แล

เนื้อหาพูดถึงการใช้จีวรของปังสุกุลิกภิกษุและประเภทของปังสุกุลิกภิกษุที่มี 3 จำพวก ได้แก่ ผู้ถืออย่างอุกฤษฎ์, ผู้ถืออย่างกลาง, และผู้ถืออย่างเพลา อธิบายถึงความแตกต่างในการถือผ้าและผลที่ตามมาจากการปฏิบั

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 134 ผู้อื่น (๕) ไม่มีความกลัวเพราะโจรภัย (6) ไม่มีตัณหาในการ บริโภค (๒) มีบริขารเป็นสมณสารูป (4) มีปัจจัยตามที่พระ ผู้มีพระภาคเจ้าทรงสรรเสริญไว้ว่า เป็นข

เนื้อหานี้กล่าวถึงคุณสมบัติของภิกษุผู้มีความสำรวมและมีมรรคที่ถูกต้องในพุทธศาสนา โดยมีการอ้างอิงถึงการใช้ผ้าบังสุกุลเป็นตัวอย่างในการดำเนินชีวิตของภิกษุ ซึ่งถือเป็นการลดละความต้องการและตัณหา เพื่อสร้าง

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - ๒. เตจีวริกังคะ [ การสมาทานเตจีวริกังคะ] - หน้าที่ 135 ก็เตจีวริกังคะอันเป็นลำดับแห่งปังสุกุลกังคะนั้น ย่อมเป็นอัน สมาทานด้วยคำ ๒ นี้ คำใดคำหนึ่งว่า จตุตถจีวร ปฏ

บทความนี้เสนอการสมาทานเตจีวริกังคะซึ่งเป็นวิธีการปฏิบัติสำหรับภิกษุที่เกี่ยวข้องกับการใช้จีวร และการจัดการกับผ้าจีวรในกรณีที่ยังไม่สามารถนำมาใช้ได้ โดยให้ความสำคัญกับประเภทของภิกษุเตจีวริกะและวิธีการย

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 136 ในเสนาสนะชายบ้าน สำหรับภิกษุเตจีวริกะนั้น ส่วนผู้เป็นอารัญญิกะ จะซักซ้อม ๒ ผืนในคราวเดียวกันก็ได้ แต่จึงนั่งอยู่ใกล้ ๆ (ผ้า) พอ ที่เห็นว่าใคร ๆ มา สา

บทความนี้พูดถึงการใช้งานผ้ากาสาวะในเสนาสนะที่เกี่ยวข้องกับภิกษุเทจีวริกะและวิธีการซักซ้อมผ้ากับข้อปฏิบัติเมื่อต้องการยืมผ้าของภิกษุผู้อื่นในระหว่างการย้อมผ้า โดยมีรายละเอียดทางไวยากรณ์ที่อธิบายถึงการใ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - [ ความแตกแห่งจีวรกังคะ] ก็ธุดงค์ของภิกษุเตจีวริกะทั้ง ๓ ประเภทนี้ အ - หน้าที่ 137 ย่อมแตกในขณะ ที่เธอยินดีจีวรผืนที่ ๔ นั่นแล นี้เป็นความแตกในจีวรกังคะนี้ [ อานิ

เนื้อหาวิเคราะห์การแตกในจีวรกังคะและอานิสงส์ที่เกิดจากการเป็นภิกษุเตจีวริกะ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงคุณค่าความสันโดษและการมีความประพฤติโดยยึดมั่นในจีวรที่จำกัด โดยพระโยคีผู้มีปัญญาพยายามละตัณหาและเลิกการสะส

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - กำหนดด้วยจีวร (ไปข้างไหน) มีแต่ (ไตร) จีวรไป ดุจนกมีแต่ปีกฉะนั้นเถิด - หน้าที่ 138 นี้เป็นคำพรรณนาการสมาทาน วิธี (ปฏิบัติ) ประเภท ความแตก และอานิสงส์ในเตจีวริกัง

เนื้อหาเกี่ยวกับการสมาทานจีวรและปิณฑปาติกังคะ โดยกล่าวถึงพิธีกรรมและวิธีการปฏิบัติของภิกษุที่เน้นการบิณฑบาตอย่างถูกต้อง เช่น การงดภัตบางชนิดเพื่อรักษาอิสระภาพในการบิณฑบาต.

๗. ปาฏิปทิก ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 139 ๘. อาคนฺตุกภัตต์ ๕. คมิกภัตต์ ๑๐. คิลานภตฺติ ๑. (ภัตรถวายประจำวันปาฏิบท) (ภัตรเพื่อภิกษุอาคันตุกะ) (ภัตรเพื่อภิกษุผู้เตรียมเดินทาง) (ภัตร

เนื้อหานี้กล่าวถึงประเภทต่างๆ ของภัตรที่มีการถวายให้กับภิกษุในพระพุทธศาสนา เช่น ภัตรประจำวัน ภัตรสำหรับผู้เดินทางและผู้ป่วย รวมถึงการถวายภัตรในบริเวณใกล้วัด เพื่อให้ภิกษุได้รับอาหารอย่างสะดวกสบาย นอกจ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - - หน้าที่ 140 ในวิหารก็ดี ย่อมควร โดยแท้แล นี่เป็นวิธี (ปฏิบัติ) แห่งปิณฑปาติก ภิกษุนั้น. က [ ประเภทแห่งปิณฑปาติกภิกษุ] ส่วนว่าโดยประเภท แม้ปิณฑปาติกภิกษุนี้ก็มี

เอกสารนี้ศึกษาประเภทของปิณฑปาติกภิกษุที่มี ๒ จำพวก คือ ประเภทที่ถืออย่างอุกฤษฎ์และกลาง โดยอธิบายวิธีการรับภิกษาและการอยู่ร่วมกับชุมชน การก์เล่าตำนานเกี่ยวกับภิกษุในหมู่บ้าน มีการเสนอมุมมองเกี่ยวกับการ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - ในวันพรุ่งนี้ ของทายกคนหนึ่งไว้ - หน้าที่ 141 ภิกษุทั้งสองรูปนั้นได้เสื่อมเสีย (ประโยชน์) ไป ด้วยประการอย่างนี้ ฝ่ายท่านผู้ถืออย่างอุกฤษฎ์ เที่ยวบิณฑบาตแต่เช้า (

ในบทความนี้ได้พูดถึงความแตกของปิณฑปาติกังคะ ซึ่งเกิดจากภิกษุทั้งสองรูปที่เสื่อมเสีย ผ่านการบิณฑบาตและการเสวยธรรมรส โดยจะนำเสนออานิสงส์ต่างๆ ที่เกิดจากปิณฑปาติกังคะ เช่น ความปฏิบัติที่สมควร, การตั้งอยู

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - - หน้าที่ 142 เป็นต้น (๑๔) สัมมาปฏิบัติเพิ่มพูน (๑๕) ได้อนุเคราะห์ประชุมชน ผู้เกิดในภายหลัง. [ คาถาสรูป ] นักพรตผู้สันโดษในโภชนะ คือ คำข้าว อันตนแสวงหามาได้ด้วยก

เนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมของนักพรตที่สันโดษ มุ่งห่างจากความโลภ ในการแสวงหาอาหารด้วยตนเอง เน้นความสำคัญของวิถีชีวิตที่ไม่มีการเกาะเกี่ยวกับผู้อื่น ชี้ให้เห็นถึงการมีศีลที่ดี และการทำความดีให้กับผู

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 143 นี้เป็นคำพรรณนาการสมาทาน วิธี (ปฏิบัติ) ประเภท ความแตก และอานิสงส์ในปิณฑปาติกังคะ ๔. สปทานจาริกังคะ [การสมาทานสปทานจาริกังคะ ] แม้สปทานจาริกังคะ ก็เป

บทนี้มีรายละเอียดเกี่ยวกับการสมาทานในสปทานจาริกังคะ ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติของภิกษุ ซึ่งจะต้องคำนึงถึงความปลอดภัยในระหว่างการเดินทางเพื่อขอรับบิณฑบาต ต้องตัดสินใจว่าควรหยุดที่ใด และเมื่อใดที่ควรละไ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - - หน้าที่ 144 เธอจะไม่ได้อาหารเลย หรือได้ ภิกษุนี้แม้เมื่อเดินทาง จึงเที่ยว (บิณฑบาต) อย่าล่วงเลยหมู่บ้าน ที่ไปถึงเข้าในเวลาภิกขาจารไปเสีย นิดหนึ่งก็ตามในหมู่บ้า

เนื้อหานี้เกี่ยวกับวิธีและข้อปฏิบัติของภิกษุในการบิณฑบาต โดยมีการระบุถึงแนวปฏิบัติที่ต้องถือและการแบ่งประเภทของภิกษุที่ทำการบิณฑบาต ในการเดินทางในหมู่บ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการมอบอาหารให้แก่ภิกษุ ในช่ว

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 145 มาขอรับบาตร) ก็ปล่อยบาตร (ให้เขารับไป) ได้ แต่ย่อมไม่นั่งคอย ภิกษา โดยข้อที่ไม่นั่งคอยภิกษาอย่างนี้ ชื่อว่าอนุโลมตามภิกษุ ปิณฑปาติกะอย่างอุกฤษฎ์ ผู้ถ

บทนี้กล่าวถึงการอนุโลมในเรื่องการรับบาตรของภิกษุและผลของการทำสปทานจาริก ทั้งยังอธิบายอานิสงส์ที่เกิดขึ้นจากการประพฤติปฏิบัติที่ถูกต้อง อาทิเช่น การไม่ติดข้องดั่งดวงจันทร์ มีความมักน้อย และการเป็นผู้ให

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - - หน้าที่ 146 ทายกทั้งปวงโดยสม่ำเสมอกัน ปลอดจากโทษ อันจะพึงมีแก่กุอุปกภิกษุ เพราะฉะนั้น ภิกษุผู้มี ปัญญา เมื่อหนังเที่ยวไปโดยเสรี พึงละความเที่ยว ไปโดยความละโมบเ

บทความนี้กล่าวถึงคำสอนในวิสุทธิมรรค โดยเน้นที่การสมาทานและวิธีปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับเอกาสนิกังคะ สำหรับภิกษุผู้มีปัญญา ซึ่งรวมถึงการกำหนดอาสนะที่เหมาะสมและการรักษากฎระเบียบในการฉันของภิกษุ เพื่อให้กา

ค้างอยู่แล้ว ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - - หน้าที่ เพราะเหตุนั้น จงทำวัตรเถิด ดังนี้ นี้เป็นวิธี (ปฏิบัติ) แห่งเอกาสนิกภิกษุนั้น 147 แต่อย่าฉันโภชนะเลย [ ประเภทแห่งเอกาสนิกภิกษุ] ว่าโดยประเ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำวัตรและข้อกำหนดต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเอกาสนิกภิกษุ ซึ่งต้องมีการเลือกอาสนะที่เหมาะสมเพื่อไม่ให้ต้องลุกขึ้นระหว่างการฉันอาหาร การอภิปรายระหว่างฝ่ายต่าง ๆ เกี่ยวกับหลั

๑ - หน้าที่ 148 ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - แล้วนำเภสัชมีเนยใสเป็นต้นมา (ถวาย) เนยใสเป็นต้นนั้นย่อมควร เพื่อ (บริโภคเป็น) เภสัชเท่านั้น ไม่ควรเพื่อ (บริโภคเป็น) อาหาร ผู้ถืออย่างกลาง ย่อมได

เนื้อหานี้กล่าวถึงการปฏิบัติและอานิสงส์ของเอกาสนิกภิกษุในการบริโภคโภชนะ โดยแบ่งประเภทภิกษุตามลักษณะการถือบาตร เช่น โภชนปริยนฺติโก, อุทกปริยนฺติโก และอาสนปริยนฺติโก พร้อมอธิบายถึงความแตกต่างและประโยชน์

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 149 [ คาถาสรูป ] โรคทั้งหลายที่มีการกินเป็นปัจจัย ย่อม ไม่รบกวนนักพรตผู้ยินดีในการฉัน ณ อาสนะอัน เป็นผู้ไม่ละโมบในรส จึงไม่ทำงาน เดียว (โยคะ) ของตนให้เสื

เนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิบัติในการฉันอาหารอย่างมีสติ โดยเน้นที่การไม่ละโมบในรสชาติและการทำงานของนักพรตให้เหมาะสม การสมาทานปัตตปิณฑิกังคะมีการพูดถึงการงดภาชนะที่สองและการฝึกซ้อมด้านนี้เพื่อการหลุดพ้นจากกล